“Theorie en praktijk onder één dak”

Bij ROC Aventus weten ze: het vak leer je niet uit een boek. Het is dan ook geen toeval dat toekomstige timmermannen, metselaars en schilders les krijgen pal boven de werkplaats van Bouwmensen Apeldoorn. “Dat we een pand delen, is een bewuste keuze”, vertellen Jordy van Huet Lindeman en Sander Wesseldijk. “Onze leerlingen willen niet hele dagen in de schoolbanken zitten. Ze willen aan de slag. Leren door te doen”.

“Echte vakidioten”, zo noemen ze zichzelf. Jordy begon als meubelmaker, maar werkt nu als opleidingscoördinator en docent aan het verbeteren van de bouwopleiding binnen ROC Aventus. Mede dankzij zijn inzet werd het curriculum flink vernieuwd: minder zelfstudie, meer klassikaal en nóg praktijkgerichter onderwijs. “De werkplaats beneden, van Bouwmensen Apeldoorn? Die gebruiken we steeds meer. Het moet niet alleen luisteren zijn, we willen het ook laten zien”. Ook collega Sander Wesseldijk – ooit zelf leerling timmerman bij Bouwmensen – brengt jarenlange praktijkervaring mee. “Alle docenten hier hebben met de voeten in de klei gestaan. Ze weten precies waar ze het over hebben”.

Gedeelde missie
Bouwmensen en ROC Aventus delen niet alleen een pand, maar ook een missie: samen zorgen voor goed opgeleide vakmensen. Leerlingen starten doorgaans in een BOL-traject, waarbij ze drie dagen naar school gaan en twee dagen stagelopen. Na drie maanden stromen de meesten door naar een BBL-traject, waarin ze vier dagen bij een leerbedrijf werken en één dag naar school gaan. “De rolverdeling is eigenlijk heel simpel,” zegt Jordy. “Wij zijn de opleider, Bouwmensen Apeldoorn is de werkgever. Zij doen de praktijk, wij de theorie”.

Branche in beweging
Omdat Bouwmensen Apeldoorn en ROC Aventus letterlijk onder één dak zitten, zijn de lijntjes kort. “We overleggen regelmatig en weten elkaar snel te vinden. Bij het vernieuwen van ons onderwijs trekken we samen op. Niet alleen met Bouwmensen Apeldoorn, maar ook steeds vaker met de leerbedrijven. Zo blijft ons onderwijs aansluiten op de praktijk”.
Aansluiting op de praktijk is niet altijd eenvoudig, in een branche die continu verandert. “De ontwikkelingen gaan zó snel”, zegt Sander. “Prefab bouwen, biobased materialen… je knippert met je ogen en er is weer iets nieuws”. Jordy vult aan: “Daarom gaan we als docenten ook actief op bezoek bij bedrijven. Zo blijven we bij én houden we het onderwijs relevant”.

Oog voor elke leerling
Met meer dan 130 leerlingen is geen leerroute hetzelfde. Sander ziet het dagelijks in de klas. “De één komt uit een bouwfamilie en heeft op zaterdagen al meegewerkt op de bouw. Maar er zijn ook jongens die vooral ‘iets moesten kiezen’. Die zitten samen in de klas. Aan mij de taak om iedereen in beweging te krijgen”.
Ook zij-instromers vragen om maatwerk. “Van ICT’ers en koks tot statushouders”, vertelt Sander. “Deze groep heeft andere behoeften dan een zestienjarige, dus daar moet je als docent goed op inspelen. Voor hen hebben we aparte instroomklassen, waarbij er – zeker in het begin – veel aandacht is voor de vraag of dit vak goed bij ze past”.
Volgens Jordy draait maatwerk vooral om écht kijken naar de persoon. “Een leerling met een gebroken arm of een jong gezin? Dan zoeken we samen naar een oplossing. Werkt het echt niet? Dan voeren we het eerlijke gesprek. Indien nodig schakelen we via ons het loopbaanexpertisecentrum of een jobcoach in, om samen met de leerling te kijken wat wél past. We laten niemand zomaar vallen”.

Van capuchon naar vakmanschap
Het werk als docent is uitdagend, maar levert ook veel mooie momenten op. “Grappig genoeg zijn het vaak juist de leerlingen met wie je de meeste wrijving had, die later terugkomen om je te bedanken”, zegt Sander. Jordy herkent dat: “Soms komen ze binnen met capuchon op en nul motivatie. En dan, een half jaar later, staan ze trots voor je neus met nieuw gereedschap. ‘Kijk eens meneer, wat ik gemaakt heb’ Dáár doe je het voor”.
Voor Jordy raakt dat de kern van hun werk: “Wij mogen deze jongeren aan het begin van hun loopbaan begeleiden. Onze niveau 3 timmer- en metselopleidingen zijn het hoogst haalbare als het gaat om praktisch vakmanschap. Dat wordt vaak onderschat. Het is geen makkelijk vak. Je moet echt veel kennen en kunnen. Als er iets misgaat, kan er letterlijk iets instorten. Het is prachtig werk, maar ook een grote verantwoordelijkheid. En daar leiden wij ze voor op”.